De vuurkorf bij de kerk, had een heerlijk vuurtje om je aan te warmen.

De kern van het verhaal was dat Martinus zijn mantel deelde met de bedelaar die voor de stadsmuur lag. Hij werd hiervoor Heilig verklaard. Dus werd het Sint Martinus.

De volle kerk zong diverse Sint Maartensliedjes. Het was een fijn samenzijn waarin nogmaals de aandacht werd gevraagd om te delen.

Sinte Maarten mik mak.

Je moeder kijkt naar tik tak,

Je vader kijkt naar Sesamstraat,

Dat is wel een snoepje waard

11 november is de dag

dat mijn lichtje, dat mijn lichtje

11 november is de dag dat mijn lichtje schijnen mag


Kijk mijn lichtje

Kijk mijn lichtje,kijk mijn lichtje

zelf gemaakt, zelf gemaakt

en vanavond mag ik, en vanavond mag ik

laat op straat, laat op straat.


Na het samen zijn maakte de kinderen met het Sint Maartensgilde een rondje om de kerk met slaande trom en vliegend vaandel.

Bij terugkomst bij de kerk werden door de Voorgangers van de Nederlandse Hervormde Kerk briefjes verbrand die achtergelaten waren door bezoeker aan het Stilte Centrum. Hier konden bezoekers het afgelopen jaar hun verhaal achter laten waarin zij vreugde, wensen of verdriet op hadden weer gegeven

Op 11 november wordt in Nederland de naamdag van Sint Maarten gevierd. Kinderen lopen met lampionnen over straat en gaan in kleine groepjes de huizen langs om snoep of fruit te bemachtigen.

In grote delen van Nederland is het zaak om voor 11 november allerlei lekkers in huis te halen. In het begin van die avond gaan namelijk de kinderen in kleine groepjes de huizen langs. Verlegen gezichtjes, beschenen door het iele lichtje van de lampion, verschijnen in de deuropening. Dan komt een nauwelijks verstaanbaar Sint-Maartenliedje op gang. Het is ook zomaar weer uit. Meteen veranderen de gezichtsuitdrukkingen en er wordt hoopvol een plastic tasje uitgestoken, waarin wat snoep of fruit verdwijnt. Zodra de buit binnen is, blaast het groepje de aftocht.